دوشنبه 25 شهریور 1398

بزرگداشتی برای بیست و یکمین سال عروج قایقران ملوانان

نسخه چاپی ایجاد : ‎1398/01/16 10:48 ویرایش : ‎1398/01/16 10:57 بازدید: 204

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی فرمانداری شهرستان بندرانزلی پس از برگزاری جلسات متعدد از ابتدای امسال در فرمانداری بندرانزلی و با هماهنگی های بعمل آمده توسط فرماندار و با محوریت هیات فوتبال این شهرساحلی ، بیست و یکمین سالگرد عروج سیروس قایقران کاپیتان اسبق تیم ملی فوتبال کشورمان و فرزند دلبندش با حضور فرماندار بندر انزلی ، معاون سیاسی، امنیتی و اجتماعی استانداری ، مدیرکل ورزش و جوانان گیلان و مسئولان و مدیران شهری و پیشکسوتان فوتبال و عموم مردم قدرشناس بندرانزلی بر سر مزار ان مرحوم برگزار شد.

بیست و یک سال از عروج کاپیتان گذشت اما مردم همچنان آمدند تا بگویند اگرچه ملوانان قایقران ندارند اما هواداران این تیم پرطرفدار شمال کشور در غیاب وی آستین همت بالا زده و پشت تیم محبوبشان در هر شرایطی ایستاده اند.
مردم از پیر و جوان و زن و کودک آمده بودند تا بار دیگر ثابت کنند از دل نرود هر آنکه از دیده برفت و خاطره جوانمردی های قهرمان شهرشان در همه محافل زبانزد خاص و عام است و نوجوانانی که پا در مدارس فوتبال می گذارند شیوه و سیره قهرمان شهرشان را سرلوحه مسیرشان به سمت موفقیت قرار می دهند.
به سراغ کسی می روم که در چند دهه اخیر هواداران ملوان را به تشویق تیم محبوبشان فرا می خواند و شعر معروف (هل هله کن) وی ورد زبان همه هواداران است.
محمد علی باغی لیدر پیشکسوت تیم ملوان بندرانزلی به خبرنگار ایرنا می گوید: مردم انزلی روی اسم سیروس قایقران قسم می خورند و تعصب عجیبی بر نام آن مرحوم دارند.
وی قایقران را یکی از اسطوره های فوتبال ایران می داند و ادامه می دهد: وقتی اسمش به میان می آید، من همیشه خاطره دو گل مرحوم سیروس قایقران به وحید قلیچ دروازه بان تیم پرسپولیس تهران در هر دو بازی رفت و برگشت ملوان بندرانزلی و پرسپولیس در جام حذفی دهه 60 که باعث حذف تیم پرسپولیس از جام حذفی شد در ذهنم تداعی می شود.
باغی اضافه می کند: قایقران شخصیت والایی داشت و هرگز دوست نداشت در کار خیر نامی از وی بر جای بماند .
در میان حاضران در این مراسم چشمم به محمود بایرامی برخورد می کند؛ بازیکنی که در دهه 60 با سیروس قایقران هم به عنوان همبازی و هم به عنوان بازیکن تیم رقیب در چوکای تالش تقابل داشت.
بایرامی می گوید: در مورد سیروس قایقران صحبت کردن سخت است ، چرا که قایقران از یک سو کاپیتان تیم ملی بود و از سوی دیگر در کنار شخصیت ورزشکاری ، انسانی اخلاق مدار و با شخصیت اجتماعی والا بود و اخلاق نیکوی این جوانمرد باعث شده که هنوز بعد از 21 سال مردم مشتاقانه در مراسمش حضور می یابند.
وی قایقران را فنی ترین بازیکن آسیا می داند و ادامه می دهد: من اصالتا اهل اردبیل هستم و مادرم اهل بندرانزلی است اما باید بگویم سیروس قایقران تنها به بندرانزلی اختصاص ندارد بلکه او قهرمانی ملی است که منش پهلوانی داشت و تا زمانی که فوتبال وجود دارد، نام سیروس قایقران مانند ستاره در آسمان فوتبال ایران و آسیا می درخشد.
اما در بین حاضران در این مراسم چهره نام آشنایی از بازیکنان دهه 60 تیم سپید رود رشت یکی از تیم های همیشه رقیب ملوان بندرانزلی حضور داشت .
امید هرندی دروازه بان پیشین تیم ملی فوتبال ایران و همچنین تیم سپید رود رشت با روی خوش به سوال مان پاسخ می دهد و در خصوص دلیل حضور مشتاقانه مردم در مراسم هرساله مرحوم قایقران می گوید: قایقران عاشق مردم بود و خاکی بودنش جدای از قابلیت های فنی و تاکتیکی این بزرگ مرد باعث شده که مردم پس از 21 سال مشتاقانه در مراسمش حاضر می شوند.
وی ادامه می دهد: قایقران با مردم و برای مردم زندگی کرد و مردم اورا بخاطر روح جوانمردی اش دوست داشتند و چون در دل مردم بود مردم نیز به یادش هستند و هیچ زمانی امکان ندارد مردم سیروس قایقران را از یاد ببرند.
اما در بین پیشکسوتان فوتبالی حاضر در این مراسم چهره مردی از جنس ورزش های رزمی که قهرمانی کاراته جهان را در کارنامه ورزشی خود دارد به چشم می خورد.
به سمت جاسم ویشگاهی می روم و از او درباره سیروس قایقران و دلیل حضورش در این مراسم می پرسم که می گوید: مردم سیروس را به خاطر مرام و معرفت و مردمی بودنش دوست داشتند.
وی ادامه می دهد: اگر اتفاقات سیل رخ نمی داد یقینا افراد بیشتری برای حضور در این مراسم می امدند.
وقتی از او می خواهم تنها یک جمله در مورد مرحوم قایقران بگوید گفت: نام سیروس غرور هر انزلی چی است و قایقران برای هر انزلیچی در هرجای این دنیا غرورآفرین بود و مردم در همه جای ایران بندرانزلی را به نام ملوان و قایقرانش می شناسند.
مراسم امسال در حالی برگزار شد که تیم ملوان بندرانزلی همزمان میهمان تیم مس کرمان بود که با وجود همه مشکلات مالی و کمبود بازیکن ، با نتیجه تساوی بدون گل این بازی را به پایان رساند و اندک شادی در دل هواداران خود نشاند .
سیروس قایقران متولد 1340در بندرانزلی بود که در سال 1356 و در سن 16 سالگی به عنوان یکی از مهره های اصلی در تیم های نوجوانان و جوانان ملوان استعداد خود را به نمایش گذاشت و با مهارت های منحصربفردش، ملوان را به رتبه قهرمانی باشگاه های گیلان رساند.
وی در سال 1363 به تیم ملی دعوت شد و در سال 67 تنها فوتبالیست شهرستانی بود که بازوبند کاپیتانی تیم ملی ایران در بازی مقابل قطر به بازوی او بسته شد.
تیم ملی ایران با کاپیتانی سیروس قایقران در سال 67 به مقام سوم در جام ملت های آسیا دست یافت و در سال 69 پس از 20 سال، تیم ملی فوتبال ایران با گل به یاد ماندنی سیروس قایقران در بازی های آسیایی پکن، قهرمان آسیا شد.
کاپیتانی 21 بازی از 43 بازی رسمی در تیم ملی، قهرمانی جام حذفی کشور، مقام سومی در جام ملت های آسیا 1988 ، قهرمان گروه مقدماتی آسیا با ملوان بندرانزلی و قهرمانی در بازی های آسیایی پکن به همراه تیم ملی در کارنامه کاپیتان اسبق تیم ملی وجود دارد.
سیروس در سال 1372 به عنوان بازیکن و سپس در سمت مربی به تیم کشاورز تهران و بعد از آن تیم دسته دومی مسعود هرمزگان پیوست و در اوایل سال 1377 در راه بازگشت از تعطیلات نوروزی در حالیکه به همراه فرزند، همسر و برادر همسرش با اتومبیل خود عازم تهران بود، حوالی امامزاده هاشم رشت در اثر تصادف با کامیون، خود و فرزندش (راستین) جان به جان آفرین تسلیم کردند.

روحشان شاد و یادشان گرامی

دولت و ملت همدلی و همزبانی